Czym jest kwas hialuronowy oraz od kiedy stosuje się go w medycynie estetycznej ?

Kwas hialuronowy (HA) jest polisacharydem, naturalnym składnikiem każdego organizmu żywego.
Występuje on w dużych ilościach w płynie stawowym, chrząstce, kościach, naczyniach krwionośnych oraz skórze.

Historia kwasu hialuronowego rozpoczęła się już w roku 1934, kiedy po raz pierwszy został on wyizolowany przez dwóch nowojorskich naukowców Karla Meyer’a i Johna Palme’a. Od tego czasu znalazł on wiele zastosowań m.in. w celu leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów, chirurgii naprawczej oka, czy też wspomagania procesu gojenia się ran i oparzeń.

Do celów medycznych HA pozyskuje się w procesach biotechnologicznych na drodze fermentacji mikrobiologicznej. Jest on substancją biokompatybilną i rozpuszczalną w wodzie.

Kwas hialuronowy jest niezbędnym składnikiem skóry. Obecny w naskórku wiąże wodę, co zapewnia skórze odpowiednie nawilżenie i elastyczność. Zawartość HA zmniejsza się o ponad 50% pomiędzy 40 a 50 rokiem życia, wtedy skóra staje się sucha, cienka i delikatna. Jest to spowodowane naturalnym procesem starzenia się, oraz narażeniem na czynniki zewnętrzne takie jak: słońce, zanieczyszczenie środowiska i tryb życia: niewystarczającą ilość snu, nadużywanie alkoholu czy palenie papierosów.

HA występujący w postaci żelu wykorzystywany jest w medycynie estetycznej od 2003 roku nie tylko jako uzupełnienie zabiegów chirurgicznych, ale także jako wypełniacz do korekcji zmarszczek, modelowania kształtu twarzy, uwypuklania okolic jarzmowych, zabiegów korekty nosa, modelowania ust i jako środek nawilżający.

Kwas hialuronowy jest obecnie zdecydowanie najbardziej popularnym wypełniaczem. Każdy rodzaj preparatu na bazie kwasu działa w nieco inny sposób, tak aby dany obszar mógł zostać wypełniony w różnym zakresie trwałych rezultatów oraz najbardziej dopasowywać się do oczekiwań Pacjenta.

wstecz >>